Ռոբերտ Դյուվոլը՝ Հոլիվուդի մեծագույն դերասաններից մեկը
Ռոբերտ Դյուվոլը՝ Հոլիվուդի մեծագույն դերասաններից մեկը Ռոբերտ Դյուվոլը ամերիկյան կինոյի պատմության ամենահարգված և ամենաարդյունավետ դերասաններից էր, ով յոթ տասնամյակ շարունակ էկրանին բերում էր խոր, մտորական ինտենսիվություն և կոպիտ, անսասան հեղինակություն: Յոթ անգամ առաջադրվելով «Օսկարի», նա 1983 թվականին ստացավ լավագույն դերասանի մրցանակը «Tender Mercies» ֆիլմում խնդրահարույց քանթրի երգիչի դերի համար: Նրա ամենահայտնի կերպարների շարքում են՝ «Կնքահայր»-ի մաֆիայի խորհրդական Թոմ Հեյգենը, «Ապոկալիպսիս հիմա»-ի աղմկոտ գնդապետ Կիլգորը, «Lonesome Dove»-ի տեխասցի ռեյնջերից դարձած անասնապահը: Թեև հիմնականում բնութագրող դերասան էր, քան առաջատար հերոս, Դյուվոլը միշտ կարողանում էր ամենահայտնի հոլիվուդյան ֆիլմերին հաղորդել կրակոտ, անզուսպ տղամարդկային էներգիա և համառ, անհանդուրժող բնավորություն: Ծնվել է 1931 թվականի հունվարին Կալիֆորնիայի Սան Դիեգո քաղաքում՝ որպես ծովակալի որդի («navy brat»): Հայրը ցանկանում էր, որ որդին շարունակի նրա հետքերով և ընդունվի Աննապոլիսի ռազմածովային ակադեմիա, սակայն Ռոբերտը 1953-ին համալսարանն ավարտելուց հետո երկու տարի ծառայել է բանակում: Այնուհետև տեղափոխվել է Նյու Յորք՝ դերասանություն սովորելու: Արվեստ սովորելու տարիներին աշխատել է փոստային բաժանորդագրությամբ և սովորել է Դասթին Հոֆմանի ու Ջին Հեքմանի հետ, որոնց հետ մնացել է ընկերներ մինչև կյանքի վերջ: «Ընկերն այն մարդն է, ով տարիներ առաջ տվեց քեզ իր վերջին 300 դոլարը, երբ դու կոտրեցիր կոնքդ հատվածը», — ասում էր նա: «Ընկերն այդ Ջին Հեքմանն է»: Թատերական կարիերան սկսել է Լոնգ Այլենդի ամառային Gateway Playhouse-ում՝ խաղալով Արթուր Միլլերի, Թենեսի Ուիլյամսի և այլոց պիեսներում: Հորթոն Ֆութի «The Midnight Caller» պիեսում նրա խաղը այնքան տպավորիչ էր, որ հենց հեղինակը առաջարկեց նրան Բու Ռեդլիի դերը 1962 թվականի «Սպանել ծաղրասարյակին» ֆիլմում: Այդ ֆիլմը Դյուվոլի առաջին մեծ էկրանային աշխատանքն էր: Հետագայում նա խաղաց «The Chase», «Bullitt», «True Grit» ֆիլմերում, իսկ 1969-ին սկսվեց նրա երկարամյա համագործակցությունը Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլայի հետ՝ «The Rain People»-ից սկսած, որն անցավ «Կնքահայր»-ի երկու մասերով և «Ապոկալիպսիս հիմա»-ով: 1979-ին Կիլգոր գնդապետի դերում նրա «Ես սիրում եմ նապալմի հոտը առավոտյան» արտահայտությունը դարձավ կինոյի ամենահայտնի մեջբերումներից մեկը: «The Great Santini»-ում նրա խիստ, բռնակալ հայրական կերպարը նույնպես մեծ արձագանք ստացավ: Օսկարի իր միակ արձանիկը ստացավ 1983-ին՝ «Tender Mercies»-ի համար: Այլ առաջադրումներ ստացավ «T
he Apostle» (որը նաև ինքը գրել և ռեժիսորել էր), «A Civil Action» և «The Judge» ֆիլմերի համար: Դյուվոլը հաճախ ասում էր, որ արևմտյան ժանրը ամերիկյան մշակույթի իսկական խորհրդանիշն է: «Անգլիացիներն ունեն Շեքսպիր, ֆրանսիացիները՝ Մոլիեր, ռուսները՝ Չեխով, իսկ արևմտյանը մերն է»: Նա սիրում էր ձիավարություն («Lonesome Dove», «Open Range»), ֆուտբոլ, տանգո և Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսը, որը համարում էր իր սիրելի վայրը աշխարհում: Երեք անգամ ամուսնացել և ամուսնալուծվել է, չորրորդ կնոջը՝ արգենտինացի դերասանուհի Լուսիանա Պեդրասային, թողել է որպես ժառանգորդուհի: Երեխաներ չի ունեցել: Ռոբերտ Դյուվոլը մնաց որպես դերասան, ում կերպարները միշտ ունեին իրենց յուրահատուկ, անմոռանալի համը:
Թարգմանվել է ԱԲ-ի միջոցով։
